ASIK-MindanaoFolk Dance

ASIK

(ah-SIHK)
A solo slave dance performed by the umbrella-bearing attendant to win the favor of her sultan master. Asik usually precedes a performance of Singkil.





videocredit

back to Philippines Folk Dances


Technorati tags:

Philippine Folk Dance History,Classification of Philippine Folk Dances,
Philippine Folk Dance,tinikling,singkil,itik,binasuan,pandango sa ilaw,sayaw sa bangko

UDOL-Folk Dance from Mindanao

UDOL Dance



videocredit

Udol Dance

(ooh-DOHL)

This dance is classified under Tribal dances. It originated from the Tagakaulo tribe
of southern Davao.This is a ceremonial dance which portrays death and revenge. It opens with three women walking in with votive candles, mourning the loss of a relative. They are followed by men playing the udol, a long wooden musical instrument. The woman make eloquent gestures of tenderness and despair such as wielding a spear and pounding the udol in anger, countering the steady rhythms of the musicians. A male priest then dances, begging the spirits to guide the soul of the deceased. Finally, two warriors enter, spears in hand, performing a frenzied dance in a circle, then disappearing off stage "to the woods," apparently to secure the heads of their enemies.


back to Philippines Folk Dances


Technorati tags:

Philippine Folk Dance History,Classification of Philippine Folk Dances,
Philippine Folk Dance,tinikling,singkil,itik,binasuan,pandango sa ilaw,sayaw sa bangko

MAGLANGKA-Folk Dance from Mindanao

MAGLANGKA



videocredit

Maglangka

This dance which originated from Jolo, Sulu is classified under Muslim Dance. Literally meaning "to dance," the maglangka is used to mold the adolescent girls into ladies of good breeding and accomplished dancing skills. The girls are strictly taught to gracefully execute movements imitating birds in flight, fish swimming in the sea, or branches swaying in the air while remaining in the confines of a square cloth. these movements require intense concentration and innate style as the ladies express emotions and entertain guests.

back to Philippines Folk Dances


Technorati tags:

Philippine Folk Dance History,Classification of Philippine Folk Dances,
Philippine Folk Dance,tinikling,singkil,itik,binasuan,pandango sa ilaw,sayaw sa bangko

PANGALAY-Folk Dance from Mindanao

PANGALAY

(pahng-AH-lahy)

This dance is classified under Muslim/Moro dance. It is a popular festival dance in Sulu, during wedding celebrations among the affluent families. They may last for several days or even weeks depending on the financial status and agreement of both families. Dancers perform this dance to the music of the kulintangan, gabbang, and agongs during the wedding feast.



videocredit


back to Philippines Folk Dances


Technorati tags:

Philippine Folk Dance History,Classification of Philippine Folk Dances,
Philippine Folk Dance,tinikling,singkil,itik,binasuan,pandango sa ilaw,sayaw sa bangko

KADAYAWAN FESTIVAL-DAVAO

The Kadayawan Festival is an annual festival in the city of Davao in the Philippines. Its name derives from the friendly greeting "Madayaw", from the Dabawenyo word "dayaw", meaning good, valuable, superior or beautiful. The festival is a celebration of life, a thanksgiving for the gifts of nature, the wealth of culture, the bounties of harvest and serenity of living.

Today, Kadayawan has transformed into a festival of festivals, with a number of spin-off festivals in the region. The festival honors Davao’s artistic, cultural and historical heritage, its past personified by the ancestral “lumads”, its people as they celebrate on the streets, and its floral industry as its representatives parade in full regalia in thanksgiving for the blessings granted on the city. A celebration that interfaces the three aspects: tribal; industrial and; arts and entertainment. The festivities are highlighted with floral floats, street-dancing competitions and exhibits that showcases the island's tourism products and services.

The usual schedule of the festival is on the 2nd week of August, however, with many lined activities, it becomes a month long celebration.

source: wikipedia

For more articles, you can go to the ff:

1.Kadayawan Festival
2. Kadayawan

TALAMBUHAY NI BENIGNO AQUINO, JR.

TALAMBUHAY NI BENIGNO AQUINO, JR.

SI Benigno Aquino, JR. ay ipinanganak noong Nobyembre 27, 1932 sa Concepcion, Tarlac isa isang mayamang pamilya na may malawak na lupain. Siya ay pinatay noong Agosto 21, 1983.

Ang kaniyang lolo ay si Servillano Aquino, isang heneral noong himagsikang pinamumunuan ni Aguinaldo. Ang kaniyang ama ay na Benigno Aquino, Sr. (1894-1947) ay isang mataas na pinunoo noong Ikalawang Digmaan sa pamahalaan ni Jose P. Laurel Namatay ang kaniyang ama noong siya ay bata pa. Ang kaniyang ina ay si Dona Aurora Aquino.

Siya ay nag-aaral ng ng Bachelor of Arts ng siya ay huminto upang maging isang mamahayag sa Manila Times at ipinadala sa Korea upang isulat ang balita sa giyerang nagaganap sa bansa. Sa edad na labigpitong taong gulang, siya ang pinakabata sa mga mamamahayag.

Tumanggap siya ng medalya na kaloob ni Pangulong Elpidio Quirino. Kumuha siya ng Law sa Unibersidad ng Pilipinas nguni't tumigil siya at sa halip ay kumuha siya ng Journalism.

Noong 1954, siya ay ginawa siyang emisaryo ni Ramon Magsaysay upang kausapin si Luis Taruc ang lider ng Hukbalahap.

Si Luis Taruc ay sumuko pagkatapos ng apat na buwan na negosasyon. Siya ay naging alkalde sa Concepcion, Tarlac sa edad na 22. Pinakasalan din niya si Corazon"Cory" Aquino nang taong yaon. Sila ay nagkaroon ng limang anak; si Maria Elena, Aurora Corazon, Benigno Simeon III (Noynoy), Victoria Eliza (Viel), and at ang TV host na si Kristina Bernadette (Kris).

Noong 1961, sa edad na 29, siya ay nging pinakabatang bise-gobernador ng Tarlac. wiyq qy nahalal na senador noong 1967 sa edad na 34.

Siya ay naging mahigpit na kritiki ni Pangulong Marcos at ang asawa nitong si Imelda Marcos

Naging popular siya na maging kalaban ni Pangulong Marcos pag nagkaroon ng halalan.

Nang ideklara ang Martial Law, si Benigno Aquino ang isa sa mga unang dinampot ng militar upang ikulong.

Noong abril 1975, siya ay naghunger strike nang 40 araw.

Nang 1978, nagkaroon ng eleksiyon para sa Interim batasang Pambansa.Kahit nakakulong siya ay tumakbo sa partidong Laban.

Natalo siya sampu ng kaniyang mga kasama dahil sa malawak na dayaan.

Noong 1980, siya ay naatake sa puso at kailangang magkaroon ng bypass.

Pinayagan siya ni First Lady imelda Marcos na umalis ng bansa para magpagamot sa kundisyong siya ay babalik at hindi siya magsasalita tungkol sa pamahalaan ni Marcos.



Si Aquino ay namalagi sa Estados Unidos ng tatlong taon. Siya ay sumusulat ng aklat
para sa Harvard University at Massachusets Institute of Technology.

Dahil sa balitang lumalalang sakit ni Marcos, ipinasya niyang umuwi upang bigyan ng pag-asa ang mga taong nawawalan na ng pag-asang mabago ang pamamahala.

Dahil ayaw siyang payagang bumalik ni Marcos, siya ay kumuha ng pasaporte sa pangalan ni Bonifacio Marcial.

Binalaan ng gobyerno ang mga eruplano na hindi sila hahayaang lumapag kung sakay si Ninoy Aquino.

Lumipad siya nang Agosto 13, dumaan ng Los Angeles, Malaysia, Hongkong, at Taipei.

Noong Agosto 21, siya ay binaril sa ulo ng lalaking inakusahan ng militar na siyang pumatay. Si Rolando Galman. Siya rin ay binaril sa tarmac.

Ang mga militar na nilitis at hindi naman umamin ay nakakulong pa habang ang iba ay nangamatay na.

Ang libing ni Ninoy Aquino ay inabot mula 9 ng umaga hanggang siyan ng gabi. Siya ay inilibing sa Manila Memorial Park. Mahigit dalawang milyong tao ay nasa kalsada upang
abangan ang pagdaan ng karosa kung saan nakasakay ang kabaong ni Ninoy.

ANG TANGI KONG PAG-IBIG-KUNDIMAN

ANG TANGI KONG PAG-IBIG -KUNDIMAN NI CONSTANCIO DE GUZMAN


Ang tangi kong pag-ibig ay minsan lamang
Ngunit ang iyong akala ay hindi tunay.

Hindi ka lilimutin magpakailan pa man
Habang ako ay narito at may buhay.

Malasin mo't nagtitiis ng kalungkutan
Ang buhay kong unti-unti ng pumapanaw.

Wari ko ba sinta ako'y mamatay
Kung 'di ikaw ang kapiling habang buhay.

Repeat

Hindi ka lilimutin magpakailan pa man
Habang ako ay narito at may buhay.

Malasin mo't nagtitiis ng kalungkutan
Ang buhay kong unti-unti ng pumapanaw.

Wari ko ba sinta ako'y mamatay
Kung 'di ikaw ang kapiling habang buhay.



Isinapelikula ito noong 1955 na ang gumanap ay ang mga sikat na si Carmen Rosales at Rogelio dela Rosa.

DAHIL SAIYO-KUNDIMAN

DAHIL SA IYO -KUNDIMAN SONG BY MIKE VELARDE (AWITING BAYAN)
Mike Velarde -- Composer
Dominador Santiago -- Lyricist

Sa buhay ko'y labis
Ang hirap at pasakit, ng pusong umiibig
Mandin wala ng langit
At ng lumigaya, hinango mo sa dusa
Tanging ikaw sinta, ang aking pag-asa.

Dahil sa iyo, nais kong mabuhay
Dahil sa iyo, hanggang mamatay
Dapat mong tantuin, wala ng ibang giliw
Puso ko'y tanungin, ikaw at ikaw rin

Dahil sa iyo, ako'y lumigaya
Pagmamahal, ay alayan ka
Kung tunay man ako, ay alipinin mo
Ang lahat ng ito, dahil sa iyo.




Back to Awiting bayan.


Tags:
Tagalog Songs,Tagalog Songs lyrics,Filipino singers,Filipino singers,Awiting Bayan,Filipino Songs

ALAMAT NG KASOY

ALAMAT NG KASOY


Ang Kasoy ay hugis batingaw o kampana, dilaw at matamis kapag ito ay hinog. Kaiba sa ibang prutas, ang buto ng kasoy ay nasa labas.

Kung bakit nasa labas ang buto ang paksa ng alamat ng kasoy.

Noong matagal nang panahon ay may ginanap na pagdiriwang sa gubat. Lahat ng mga hayop ay dumalo. Masaya sila at maingay.

Ang ingay at kasiyahan ang nakarating sa buto ng kasoy na nasa loob ng prutas.

“Ano kaya ang ingay sa labas?” tanong ng buto sa loob ng kasoy.

“Kung kaya ko lang ilabas ang sarili ko sa madilim na lugar na ito sana ay ginawa ko na.” Hinagpis ng buto.

Patuloy ang kasiyahan at ingay. Patuloy din ang dasal ng buto ng kasoy n asana ay makalabas siya para malaman kung ano ang sanhi ng ingay na yaon.

Nagkataong may diwata na nakarinig sa kanyang panalangin habang ito ay nakikisaya sa mga hayup sa gubat.

“Sino kaya ang nagdadasal na naririnig ko?” naisip ng diwata.

Nakiusap ulit ang buto ng kasoy kaya pinagbigyan ng diwata ang kahilingan nito.

Nakalabas ang buto at humanga siya sa ganda ng mundo.

“Ang mundo pala ay napaganda!” sigaw ng buto.

Kaya pinakiusap niya sa diwata na panatiliin na lang siya sa labas.


“Ang kahilingan mo ay matutupad” pangako ng diwata.

Natapos ang kasayahan at nangawala ang mga hayup, ibon at insekto.


Bumuhos ang napakalakas na ulan. Ang nakakabinging kulog ay may kasamang matatalim na kidlat.

Ang buto ay natatakot sa nakikita at naririnig niya. Nangangatal siya sa lamig at basang-basa sa ulan, tinawag niya ang diwata.
“Mahabaging diwata!” pakiusap ng buto. “Dinggin mo ako! Ibalik mo ako sa aking pinaggalingan. Ayoko nang manatili pa dito sa labas magpakailanman. Nakakasindak dito sa labas.” Iyak nito.
Ang kaawa awa niyang tinig ay hindi dininig ng diwata. Ang diwata ay nawala na.
Nang ang bagyo, dumating ang diwata at sinabi sa buto ng kasoy na mananatili siya sa labas bilang parusa sa kaniyang ginawang
Pagsuway sa batas ng Kalikasan.


Pagkatapos sabihin ito, umalis na ang diwata. Mula noon ang buto ay nanatili na sa labas ng kasoy.

Ang Alamat ng Palay

Ang Pinagmulan ng Palay


Noong unang araw, hindi nagtatanim ng halaman at hindi nag-aalaga ng hayop ang mga tao para may makain. Umaasa lamang sila sa kalikasan. Kaya tumitira sila kung saan may pagkain. May tumitira sa mga kuweba sa bundok at nabubuhay sa bungangkahoy at nahuhuling hayop.

May tumitira sa tabing ilog at dagat at nabubuhay sa pangingisda. Tumitira sila sa isang lugar hanggang may makakain at humahanap ng ibang lugar 'pag wala nang makain.
Kasama ng iba ang mga mag-asawang Banag at Danas sa paghahanap ng bagong lugar ng matitirhan. Dati silang nakatira sa tabing dagat. Ngunit sinira ng malakas na bagyo ang kanilang mga bahay sa tabing dagat. Natatakot silang muling abutin ng bagyo.
"Bakit lagi tayong lumilipat ng tirahan?" tanong ni Banag kay Danas. "Pagod na akong sa ganitong buhay. Hindi tuloy tayo magkaanak." Gusto ni Banag na humiwalay sila sa iba at mamalagi sa isang magandang pook. "Gusto kong isilang doon ang ating anak."
Sinunod ni Danas ang hiling ng asawa. Pumili sila ng isang magandang pook sa bundok at doon nagtayo ng munting bahay. Tahimik ang napili nilang pook sa bundok at sagana sa prutas at hayop na makakain. May malinaw na batis sa malapit at maraming isdang nahuhuli si Danas.

Ngunit biglang dumating ang tagtuyot. Matagal na hindi umulan at natuyo ang luupa. Namatay ang mga halaman at punongkahoy at nawala ang mga hayop at ibon. Namatay ang mga isda sa natuyong batis.

Naghanap ng pagkain sa malayo si Danas. Ngunit malawak ang dumating na tagtuyot. Naglakad siya nang naglakad at nakarating sa kabilang bundok ngunit wala pa rin siyang makitang pagkain.

Inabot ng matinding pagod si Danas sa gitna ng isang malapad na parang. Nahiga siya sa damuhan at nakatulog. Noon biglag humihip ang hangin at sumayaw at umawit ang mga damo. Nagising at nagulat si Danas.

Pinakinggan ni Danas ang awit ng mga damo. "Kami ang pag-asa ng tao, Danas. Pulutin mo ang aming mga bungang butil. Masarap na pagkain ang aming mga butil." Noon napansin ni Danas ang mga uhay ng damo. Hitik sa mga gintong butil ang bawat uhay. Pumitas siya ng isang butil at kinagat. "Bayuhin mo ang aming mga butil para maalis ang gintong balat," muling awit na masaya ng mga damo. Iluto mo ang puting laman ng butil para lumambot at maging masarap na pagkain."

Pumitas ng maraming uhay si Danas hanggang mapuno ang kanyan sisidlan at nagmamadaling umuwi kay Banag. "May pagkain na tayo ngayon," tuwang tuwang balita niya kay Banag. Tulad ng utos ng mga damo, inalisan nila ng balat ang mga butil at iniluto bago kinain.

Kinabukasan, nagbalik sa parang si Danas. "Itanim mo ang aming butil, " awit ng mga damo. "Itanim mo sa lupang pinalambot ng ulan. Tutubo ang mga butil at alagaan mo. Tuwing mag-aani ka'y maglaan ka ng mga butil para muling itanim at alagaan. Matuto kang magsaka at mag-alaga ng halaman at sa pagsasaka ka aasa ng ikabubuhay."
Biglang naramdaman ni Danas ang patak ng ulan. Nagdilim ang langit nang tumingala siya. "Palay ang itawag mo sa iyong pananim," awit ng mg damo na lalong sumigla ang pagsayaw pagbuhos ng malakas na ulan. "Ibalita mo sa ibang tao ang lahat. Ituro mo sa kanila ang pag-aalaga ng palay."
Sinunod ni Danas ang mga utos ng damo. Gumawa siya ng bukid sa paligid ng bahay at pinag-aralang mabuti ang pag-aalaga ng palay. Itinuro niya sa ibang tao ang natutuhan. Lumawak nang lumawak ang mga bukid na taniman at mula noon, naging mag-sasaka ang mga tao. Hindi na rin sila palipat-lipat ng tirahan.

Source: alamat

DARANGEN-MINDANAO EPIC POETRIES

DARANGEN-MINDANAO EPIC POETRY

The Darangan tells of the sentimental and romantic adventures of noble warriors, one of them, is about a warrior-prince called Bantugan.. Prince Bantugan was the brother of the chieftain of a village called Bumbaran. Bantugan owned a magic shield, was protected by divine spirits called "Tonongs" and was capable of rising from the dead. Once his enemies attacked Bembaran, thinking he was dead. In the nick of time, Bantugan’s soul was recovered and he saved the village.

There is also an episode, where Prince Bantugan was on a quest and fought his enemies with his magic Kampilan (Native sword). Soon, he got tired and fell on to the water. A crocodile delivered him to his enemies, but he regained his strength, escaped his captors, and commands an oar less ship and won the battle.

There were also “Darangen epic poetries that relates stories of wars about abducted princesses. Just like the chronicles of the Trojan War.

The DarangEn is one of the oldest and longest Philippine Epic poetries. Several nights were needed to recite the twenty five beautiful chapters. The Darangan, sung in it’s original, possessed a sustained beauty and dignity, it might be studied for it’s esthetic values alone.

SOURCE: WIKIPEDIA


The darangen is an epic chant associated with the Maranao people, with the core area of habitation being the province of Lanao del Sur in the island of Mindanao. Although other variations exist among the Maranao ethnic communities living in other areas, among the Maguindanao ethnic group, and Manobo groups to the Pacific Coast. The one in Lanao del Sur is considered the most definitive.

It is a pre-Islamic form of primarily oral literature, presently existing in an Islamic context. Implications contained in the epic point to influences reaching as far west as India. The epic is the culmination of all these influences and the core culture of the Maranao

The traditional Maranao belief and value systems are founded on the truisms of the darangen. The mythologies contained therein constitute the foundation of indigenous beliefs and value system. It is a body of traditions and functions as a societal lynchpin since it is a record of the way of the ancestors. The word “darangen” comes from the Maranao word “darang,” which means “to narrate, in the form of a song or chant.”

The already recorded darangen is composed of about 17 cycles composed in iambic tetrameter or catalectic trochaic tetrameter. Each cycle is independent of the others, if taken individually, but a study of the adventures and lives of the characters in the songs show that the cycles are connected to one another in a logical progression.

The darangen epic is one of the lengthiest of the Philippine epics. The available versions alone are contained in eight volumes which comprise 47 books or verses, in 25 chapters that can be chanted in as many days. Preliminary studies suggest that the epic has some 72,000 lines.

source: ncc

EPIC OF MANOBOS-EPIKO NG MINDANAO

EPIC OF MANOBOS-EPIKO NG MINDANAO

The Agyu or Olahing of the Manobos is a three part epic that starts with the pahmara (invocation) then the kepu’unpuun ( a narration of the past) and the sengedurog (an episode complete in itself). All three parts narrate the exploits of the hero as he leads his people who have been driven out of their land to Nalandangan, a land of utopia where there are no landgrabbers and oppressors.

INDARAPATRA AT SULAYMAN-EPIKO NG MINDANAO

INDARAPATRA AT SULAYMAN-EPIKO NG MINDANAO-SUMMARY

Indaratpatra and Sulayman

Ito'y salaysay ukol kay emperador Indarapatra ng Kahariang Mantapuli. Siya'y matalino, mabait at matapang. May sibat siyang matapos ihagis sa kaaway ay bumabalik sa kanya. Nang may nanalot na mga dambuhalang halimaw sa Mindanaw ay isa-isa niya itong napatay.

Humingi ng tulong si Emperador Indarapatra kay Prinsipe Sulayman na iligtas nito ang Kaharian sa apat na salot: si Kurita, hayop na maraming paa at isang kainan lamang niya ang limang tao; si Tarabusaw, mukhang tao na nangangain ng tao; si Pha, ang ibong dahil sa kanyang laki'y nakapagpapadilim ng bundok at ang halimaw na si Kurayan, isa ring ibong may Pitong ulo.

Tinanggap ni Sulayman ang tungkulin. Naglagay si Indarapatra ng halaman sa durungawan at kapag nalanta ito ang ibig sabihin ay nasawi ang prinsipe.

sa-isang napatay ang mga halimaw, ngunit nang maligtas niya ang pakpak ng huling halimaw ay nadaganan siya nito at siya'y namatay.

Nalanta ang halaman at nabatid ni Indarapatra ang nangyari kay Prinsipe Sulayman. Pinuntahan niya ito at dumalangin nang taimtim sa Bathala. Nabuhay na muli ang bayani.
Isang magandang dalaga sa mga nailigtas ni Sulayman ang nakabihag ng kanyang puso.

PAKPAK-by JOSE CORAZON DE JESUS

PAKPAK is a TAGALOG POEM of JOSE CORAZON DE JESUS written in 1928.

PAKPAK

ni Jose Corazon de Jesus
1928

Bigyan mo ng pakpak itong aking diwa
at ako'y lilipad hanggang kay Bathala...
Maiisipan ko'y mga malikmatang
sukat ikalugod ng tao sa lupa;
malikikha ko rin ang mga hiwaga,
sa buhay ng tao'y magiging biyaya.

Ano ba ang sagwang sabay sa pagtahak
kundi siyang pakpak ng bangka sa dagat?
Ano ba ang kamay ng taong namulat
kundi siyang pakpak ng kanyang panghawak?
Ano ba ang dahon ng mga bulaklak
kung hindi pakpak din panakip ng dilag?

Ang lahat ng bagay, may pakpak na lihim,
pakpak na nag-akyat sa ating layunin,
pakpak ang nagtaas ng gintong mithiin,
pakpak ang nagbigay ng ilaw sa atin,
pakpak ang naghatid sa tao sa hangin,
at pakpak din naman ang taklob sa libing.

Bigyan mo ng pakpak itong aking diwa,
at magagawa ko ang magandang tula;
bigyan mo ng pakpak tanang panukala't
malilipad ko hanggang sa magawa;
bigyan mo ng pakpak ang ating adhika,
kahit na pigilan ay makakawala...

O ibon ng diwa, ikaw ay lumipad,
tingnan mo ang langit, ang dilim, ang ulap,
buksan mo ang pinto ng natagong sinag,
at iyong pawalan ang gintong liwanag,
na sa aming laya ay magpapasikat
at sa inang bayan ay magpapaalpas.