Summary of Chapter 12 of NOLI ME TANGERE

This is the TAGALOG SUMMARY OF Chapter 12 of NOLI ME TANGERE, THE NOVEL OF JOSE RIZAL

Kabanata XII
Araw ng mga Patay
Buod

Isang makipot na daan na maputik kung tag-ulan at maalikabok pag tag-araw ang papunta sa sementeryo ng San Diego. Ang libingan ay nasa gitna ng taniman ng palay at napapalibutan ng pader at ng mga tanim na kawayan.

Sa gitna ng sementeryo ay may malaking krus na may nakatitik na INRI sa lumang lata na nakapako dito. Ang krus ay nakapatong sa bato at halatadong luma na.

Ang sementeryo ay madawag at tila walang nag-aasikaso dito.

Nang gabing iyon ay may dalawang tao ang naghuhukay ng paglilibingan. Ang isang lalaki ay dating sepulturero habang ang isa ay bago pa lamang sa hanapbuhay na yaon.

Siya ay walang tigil nang pagdudura at paninigarilyo habang naghuhukay.
Ikinuwento niya na lumipat sila mula sa kanilang dating tinitirhan dahil hindi niya matagalan ang inuutos sa kaniyang paghukay ng bagong libing para ilipat sa ibang lugar.

Ang sepulturero man ay nagkuwento na mayroong pinahukay sa kaniya matapos mailibing ng dalawampung araw para lang ilipat sa libingan ng mga Intsik.

Bumubuhos daw ang ulan noon at walang ilaw at kailangan pa niyang pasanin ang bangkay para madala sa ibang libingan.

Dahil umuulan at hirap siyang dalhin ang mabigat na bangkay, itinapon na lang niya ito sa lawa.

Ang nag-utos ng paghukay ng bagong namatay ay tinawag niyang Pari Garotte.

Summary of Noli Me Tangere- Kabanata 11 Ang mga Makapangyarihan

This is the TAGALOG SUMMARY OF Chapter 11 of NOLI ME TANGERE, THE NOVEL OF JOSE RIZAL

Kabanata 11
Ang mga Makapangyarihan
Buod

Pinakamayaman si Don Rafael sa kanilang bayan pero siya ay mabait at iginagalang. Lahat halos ng mga tao doon ay may utang sa kaniya

Si Kaptan Tiyago ay mayaman din pero ang pakikisama sa kaniya ng mga tao ay paimbabaw lang. Totoong ipinaghahanda siya ng maraming pagkain at tinatawag siyang kapita pero pagtalikod niya ay kinukutya siya at ang tawag sa kaniya ay Sakristan lamang.

Ang puwesto ng Kapitan ay hindi masasabing makapangyarihan, dahil ito ay nabibili lamang sa halagang limang libo. Siya pa ay nasa awa ng alkalde na puwede siyang sabunin at sisihin sa mga bagay-bagay.

Ang kapangyarihan ay pinag-aagawan upang mapamunuan ang San Diego.
Nandiyan si Pari Bernardo Salvi na isang paring Fransiscano na pumalit kay Pari Damaso. Isa siyang mabait na payat na pari at mahilig mag-ayuno.

Nandiyan din ang Alperes at ang kaniyang asawang si Donya Consolacion.
Ang alperes ang pinuno ng guwardiya sibil. Siya ay marunong magpakitang tao. Kahit hindi sila magkasundo ni Pari Salvi, siya ay nagpapakitang galang sa pari sa harapan ng maraming tao. Ganoon din si Pari Salvi. Pag talikod ng bawa’t isa ay kaniya-kaniya silang balak kung oaano sila maggantihan.

Hindi siya masaya sa pagkakapangasawa niya, kaya siya naglalasing, nambubugbog at nagpapahirap ng mga sariling sundalo.

Si Pari Salvi at ang alperes ang tunay na makapagyarihan sa San Diego.

Buod ng NOLI ME TANGERE Kabanata 10 Ang San Diego

This is the Tagalog summary of Chapter 10 of NOLI ME TANGERE of Jose Rizal

Kabanata X
Ang San Diego

Buod

Kabanata 10 ng NOLI ME TANGERE
Ang San Diego
Buod

Ang bayan ng San Diego ay may malawak na bukirin at palayan. Kaya ang mga nakatira dito ay karamihang magsasaka. Wala silang pinag-aralan at ang kamngmangang ito ang nagiging dahilan ng pagsasamantal ng mga Tsinong bumibili ng kanilang produkto sa murang halaga.

Ang bayan ay may lawa at sa simboryo ng simbahan, makikita ang kabuuan ng bayan.

Lahat halos ng ng bayan ay may alamat at isa na roon ang San Diego. Ang alamat ay tungkol sa pulong gubat na nasa gitna ng kabukiran.

Ayon sa alamat, may isang matandang Kastila na magaling magsalita ng Tagalog ang dumating sa bayan at binili ang buong gubat. Nagbayad ito ng damit, alahas at pera. Tapos ang matanda ay biglang nawala.

Ang mga nagpapastol ng kalabaw ang nakakuha ng bangkay ng matanda na nakabitin sa isang puno.

Lalong natakot ang mga tao sa namatay dahil sa ang mata nito ay malalim at ang boses nito ay bahaw.

Lahat ng nanggaling sa matanda ay kanilang itinapon sa ilog.


May isang mistisong Kastila na ang ngalan ay Saturnino ang dumating sa bayan. Siya raw ang anak ng matanda. Hindi nagtaga; siya ay nakapag-asawa ng isang taga Maynila at nagkaraan ng anak na pinangalanan nilang Rafael. Si Rafael ay nagkaanak na pinangalanan niyangh Crisostomo.

Si Don Rafael ay mabait at nagustuhan ng mga magsasaka.
Pinaunlad niya ang dating nayon na nagging bayan.

Dumating si Pari Damaso para maging kura paroko nang mamatay ang isang dating pari na Indiyo.

REACTION ON SONA 2009 OF PRESIDENT GLORIA ARROYTO IN TAGALOG

REACTION PAPER ON THE SONA-STATE OF THE NATION ADDRESS 2009 BY PRESIDENT GLORIA MACAPAGAL- ARROYO IN TAGALOG OR FILIPINO


PASIMULA

Ang ikasiyam at panghuling STATE OF THE NATION ADDRESS ng Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo para sa taong 2009 ay kaniyang binigkas sa Batasang Pambansa noong Hulyo 27, 2009.

Ang kaniyang talumpati ay maaaring bigyan ng dalawang kabuuan;isa ay ang kaniyang mga nagawa at ang ikalawa ay ang mga hamon sa kinabukasan na haharapin ng bansa.

Dahil ito ang huli na niyang taon pagkapangulo, kaniyang tinalakay ang mga proyekto hindi lang nang nakaraang taong kung hindi noon pang nakalipas dahil ang mga ito ay minana niya sa nakaraang administrasyon o kaya ay matagal ang pagkakasakatuparan kasama ng pagtalakay niya sa mga palakad ng kaniyang pamahalaan tungkol sa ekonomiya, sa kalikasan at sa edukasyon.

Ang paglago o pag-unlad sa sa mga nabanggit na sektor ay mahalaga dahil ito ang kaniyang maiiwan sa susunod na uugit ng bansa, benepisyo man o suliranin.

Sinabi niya na madalas siyang magdesisyon ng hindi tanggap ng karamihan dahil naniniwala siya na ito ang ikabubuti ng sambayanang Pilipino kahit na ito ay parang pildoras na mapait na pilit pinaiinom sa kanila.

Sa huli ay inilahad niya ang kaniyang matinding paniniwala na ang pagiging matibay at pagkakaisa ng Filipino ang naging dahilan kaya ang bansa ay hindi masyadong naapektuhan ng matinding pag-urong ng ekonomiya sa maraming bansa sa mundo.

Para sa akin ako ay naniniwala ako na ginawa niya lahat ang kaniyang magagawa habang siya ay nakikibaka sa kaniyang mga tagasalungat. Ang bansa ay nahahati dahil sa dami ng partido sa pulitika at mga naghahangad na makuha rin ang kapangyarihan.

ANG REAKSIYON


Oo, tinimbang ko lahat nang nakasulat sa SONA at tiningnan ko ang mga binanggit niyang mga infrastractura na kaniyang naipatayo o naipatapos.

Hindi ko siya bibigyan ng grado sa pamamagitan ng pagbigay ng porsyento at hindi rin ako gagaya sa mga walang kahulugang mga pagtuya na pati ang kaniyang anyo ay kailangang pintasan.


1. Sa Ekonomiya: Sinabi niya na ang Pilipinas ay isang bansa na hindi naitaob ng krisis sa mundo dahil sa pagtaob ng malalaking kumpanyang nalugi at nagsara dahil sa maling pamamahala sa pinansiyal.

Ako ay sumasang-ayon sa Pangulo sa bagay na ito. Habang ang ating mga karatig-bansa ay nakakaranas ng mga negatibong GDP, ang Pilipinas ay mayroon pa ring positibong GDP kahit na ito ay bumaba kung itutulad sa mga nakaraang taon.

Kaniya ring sinabi na nabayaran na ng bansa ang mga utang nito na ikinababa nito mula sa 73 to 32 per cent.

Sa aking opinyon, ito ay napakalaking progreso dahil tayo ay pinahirapan sa pagbabayad ng mga interes lang noong mga nakaraang taon sa inutang ng gobyernong Marcos at dinisesyonan ni Cory Aquino na bayaran.

Tungkol sa Bagong mga Buwis


Sabi ni Pangulo, ang mga bagong buwis ay para sa pagbayad para sa pangkalusugan, mas maraming magagandang kalsada at mas malakas na sistema ng edukasyon.

Dito hindi ako sumasang-ayon dahil kailan lang ay nabalitang ang BIR ay hindi nakakolekta ng mga buwis na nagkakahalaga ng bilyon. Ibig sabihin nito ay nawalang kita para magamit sa pagpapatakbo ng pamahalaan.


Ang ibig sabihin nito ay kahit na ilang uring buwis ang ipatong, kung hindi naman naayos ang pagkolekta nito at nasusugpo ang pangungurakot hindi rin magiging sapat ang kikitain sa mga buwis.

Anong maaring paliwanag niya dito?

Sa mga itinayong infrastructura:

Ayon sa pangulo:

The Subic-Clark-Tarlac Expressway is a prime example of building better roads. It creates wealth as the flagship of the Subic-Clark corridor.

We have built airports of international standard, upgraded domestic airports, built seaports and the roll on/roll off transport system.

Kung ito ay totoo, ito ay malaking pag-unlad lalo na ang mga paliparan kung alin ang siyang nakikitang unang-una ng mga turista at mga balikbayan. Balita ko ay umunlad din ang turismo.

Ang mga taong tinulungan ng mga programa ng gobyerno. Ang sabi niya:

1. Cash handouts give the most immediate relief and produce the widest stimulating effect. Nakikinabang ang 700,000 na pinakamahihirap na pamilya sa programang Pantawid Pamilya.

2. Sa pagpapamahagi ng milyun-milyong ektaryang lupa, 700,000 na katutubo at mahigit isang milyong benepisyaryo ng CARP ay taas-noong may-ari na ng sariling lupa. Hinihiling ko sa Kongreso na ipasa agad ang pagpapalawig ng CARP, at dapat ma-condone ang P42 billion na land reform liabilities dahil 18% lamang ang nabayaran mula 1972.

Nagtataka ako kung saan nanggaling ang numero na 700,000. Ito ba ang kanilang balak tulungan o natulunga. Bakit 700,000.

Sa isang bansa na milyon ang pamilyang naghihikahos, sa palagay ko ay napakaliit ng bilang na ito.


Ibig bang sabihin nito ay tama ang kaniyang mga kritiko sa pagsasabing hindi nakinabang ang mga mahihirap kung anuman ang sinasabing pag-unald ng ekonomiya.

ibigkong makita ang basehan ng mga istatistika na binabanggit dito sa talumpati na nagsasabing ang kahirapan ay bumaba ng mula sa 58 to to 47 porsyento.

Sa Edukasyon:

Inulat niya ang mga progreso sa edukasyon kagaya ng pagdagdag ng mga bilang mga iskuwelahan, mga guro, mga iskolar ng gobyerno at ang balak na pagdagdag pa ng isang taon sa kolehiyo.

Hindi ako sang-ayon sa pagdagsag pa ng isang taon sa kolehiyo. Sa mga pribadong universidad, ito ay nangangahulugan ng pagdagdag ng kurso na kahit hindi kailangan.

Ang kailangang palakasin ay ang kalidad ng pagsubaybay sa mga pribadong universidad na nagpapatapos ng mga istudyanteng kumukuha ng pagsubk upang makakuha ng lisensiya.
Sa pagsusubaybay na ito, maaring ipasara ang mga unibersidad na mapatunayang napakababa ng porsiento ng istudyanteng pumapasa sa eksaminasyon.

Sa kaniyang paglalakbay sa ibang bansa:


Binigyan niya ng matwid ang kaniyang paglalakabay sa ibang bansa sa pamamagitan ng banggit ng mga pangkapital na nanggalingsa mga dayuhan at ang mga pagtulong niya sa mga Filipinong nasa ibang bansa na nahaharap sa pagkakabilibid.

Sinabi rin niya na kinumbinsi niya ang mga Filipinong manggagawa na ipuhunan ang kanilang kinita sa mga negosyong makakatulong hindi lang sa kanilang pamilya kung hindi sa ekonomiya rin.

Subalit ang madalas niyang paglalakbay ay nangangahulugang malaking gastos kaya siya ay nagiging tampulang ng mga pagbatikos. Marami ring mga inihalal na opisyal ng gobyerno na madalas ding lumabas ng bansa subalit hindi pinapaalam ang uri ng paglalakbay kung opisyal o pansarili.

Si Fidel Ramos na nagpasimula ng paglalakbay ay nagsabing walang masama dito; ang importante ay ang resulta.

Sa Mas Mababang Presyo ng Gamot


Masasabi kong ang makikinabang ng mga murang presyo ng gamot ay ang mga matatanda at mahihirap na nangangailangan ng gamot para sa kanilang sakit.

Sa kaniyang mga Kritiko:

Ang pangulo ay pinasaringan ang kaniyang mga kritikong nagnanais na maging pangulo sa eleksiyon sa 2010.

Bilang babae, hinangaan ko siya sa pagiging matatag at ang hindi pa niya pagdeklara ng batas militar kahit na maraming nagtangkang ibagsak ang kaniyang pamahalaan.


KONKLUSIYON:

Bilang pahimakas, naninindigan ako na ang pangulo ay isang masipag magtrabaho kahit na negatibo ang mga opinyon ng karamihan sa kaniya ay marami rin namang siyang ginawa na mamanahin ng susunod pangulo o kaya ay kaniyang babaguhin.



Sa lahat ng mga nakaraang pamahalaan, kung ano ang nakitang naipatayo ay siyang kaniyang mgagiging legasiya na maiiwan. Maalala natin siya sa mga proyektong kaniyang pinatayo. Matagal muna bago ito masundan ng papalit dahil sa malaking gastos at mahabang pagpapatupad.

Ang kaniyang mga palakad ay maaring gayahin o palitan ng susunod sa kaniya.

Pagkatapos magpasalamat ni Pangulong Gloria Arroyo na hindi naipatupad ang maraming proyekto meron pa rin siyang maiiwan sa kaniyang pag-alis.

Ako ay nag-iisip kung ang kapalit niya ay mabibigyan ng solusyon ang problema ng kahirapan.

SONA ADDRESS 2009 OF PRESIDENT GLORIA ARROYO

This is the transcript of the SONA of President Gloria Macapagal Arroyo

SONA ADDRESS 2009 OF PRESIDENT GLORIA ARROYO

Date: July 27, 2009


Thank you, Ladies and gentlemen, good afternoon. Before I begin my report to the nation, please join me first in a moment of prayer for President Cory Aquino.

Senate President Enrile, Speaker Nograles, Senators, Representatives, Vice President de Castro, former President Ramos, Chief Justice Puno, Ambassadors friends:

The past twelve months have been a year for the history books. Financial meltdown in the West spread throughout the world.

Tens of millions lost their jobs; billions across the globe have been hurt – the poor always harder than the rich. No one was spared.
It has affected us already.

But the story of the Philippines in 2008 is that the country weathered a succession of global crises in fuel, in food, then in finance and finally, economy in a global recession, never losing focus and with economic fundamentals intact.

A few days ago, Moody’s upgraded our credit rating, citing the resilience of our economy. The state of our nation is a strong economy. Good news for our people, bad news for our critics.

I did not become President to be popular. To work, to lead, to protect and preserve our country, our people, that is why I became President.

When my father left the Presidency, we were second to Japan. I want our Republic to be ready for the first world in 20 years.

SONA NI PRESIDENTE GLORIA ARROYO, JULY 23, 2001

Full text of President Arroyo’s 2001 Sona

PGMA’s State of the Nation Address at the opening of the 1st regular session of the 12th Congress

House of the Representatives, Batasang Pambansa, Quezon City (July 23, 2001)

His Excellency President Ramos, Senate President Drilon and the other Senators, Speaker De Venecia and the other congressmen and congresswomen, the Justices of the Supreme Court, the members of the Diplomatic Corps, mga maralitang tagalungsod nanonood ngayon sa video wall at sa TV; mga maraming nakikinig sa radyo; mahal kong kababayan:

Kamakailan, may sumulat sa aking tatlong batang taga-Payatas, sina Jayson, Jomar at Erwin. Ginawa nilang paper boats ang liham at pinalutang sa Pasig river patungo sa Malacañang.

Ito ang sinulat ng sampung taong gulang na si Jomar pabalan: “sana po ay mabigyan ng permanenteng trabaho ang tatay ko para hindi siya mahirapan.”

Sabi naman ni Jason Vann Banogan, sampung taong gulang: “sana po matulungan ninyo ako na makatapos sa pag-aaral ko hanggang kolehiyo, kasi po ang nagpapaaral sa akin ay ang lola ko lamang.”

At ang tanging nais ni Erwin Dolera, walong taong gulang: ipasara ang Payatas dumpsite, at bigyan ng lupa ang kanyang pamilya.

Napakalinaw, napakasimple ang hiling ng mga anak ng Payatas: trabaho. Edukasyon. Sariling tahanan . Idagdag na rin: pagkain sa bawat mesa. Ito ang mithiin ng masa.

And this, in common sense and plain talk, is the core of my vision.

A vision for the future must be rooted in the past.

A revolution gave birth to the first republic in Asia.

A sense of nationhood was born but also the dream of a better life for all Filipinos. Andres Bonifacio, the poor man, the great plebeian who started this revolution, nurtured this dream.

In 1963, another poor man rose. He rose to the most powerful position in the land and risked everything to fulfill the poor man’s dream.

Inspired by the great plebeian, my father, President Diosdado Macapagal, promulgated the Land Reform Law to emancipate the peasant from a feudal bondage to the soil.

In 1986 Filipinos peacefully reclaimed their civil liberties in the people power revolution. Under the leadership of Corazon Aquino, we reaffirmed our commitment to freedom and democracy on a mere stretch of highway — with hardly a drop of blood shed or a shot fired in anger.

Six months ago, on that same highway, people rose up to restore morality as the first institution of society and as the animating principle of justice and the rule of law.

Thus, we see, the historic pillars of a national vision: prosperity, freedom, justice.

Ito ang mga layuning ipinaglaban ng bayan mula nang ito’y isilang: kasaganaan, kalayaan, katarungan.

We also see in our great history a progressive advancement towards the ultimate goal to transfer power over the state from the traditional economic and political bosses to the people.

Last may one, the poor raised their voices in anger and their fists in fury. Imprisoned in poverty, shackled to shame, denied justice in society, they personally delivered the message that, 100 years after they revolted to establish this nation, they had yet to partake of the national dream.

Dinig na dinig ko ang pahayag nila, at napakumbaba ako. Hindi ba’t nasa balikat ko ang tungkuling mamuno sa pakikibaka laban sa salot ng kahirapan? Ako na siyang anak ng tinawag na “poor boy from lubao”?

I take this duty upon my shoulders.

I do so without fear or foreboding of failure.

For i know that the greatest obstacle we as a nation must overcome is inside us. The enemy to beat is ourselves: when we spread division rather than unity; when we put ourselves above country and profit above fairness; when we think the worst of those with whom we should be working for the common good, and when we wallow in despair rather than rise to achievement –indeed, when we make politics replace patriotism in our country’s hour of need.

Let us, here in the home of democracy, therefore resolve, to grab hold of this enemy within, and beat him.

The internal enemy engaged, the battle will not be easy. We inherited very difficult problems.

From 2.5 million jobless four years ago, unemployment now stands at four million. From a budget surplus in 1997 under President Ramos of more than a billion pesos, my government inherited a deficit exceeding 140 billion pesos. In the same period, poverty incidence rose from 36.8 percent of the population in 1997 to 40 percent in the year 2004.

And, unlike the situation in 1997 when a battered Asia could still lean on the strength of the advanced economies, today our main trading partners like Japan and America are slowing down as well.

But we will prevail. We will prevail because the mainstream of our nation is united.

In the may elections, this administration received a solid mandate to carry on with the business of governance and reform.

I do not view this mandate as a choice between personalities of this administration and those of the opposition.

I see it rather as a vote for all of us — administration and opposition — to roll up our sleeves, stop looking back, and move forward, most especially in the fight against mass poverty.

Hinalal tayo upang labanan ang kahirapan, hindi ang isa’t-isa.

Our challenge is clear: sugpuin ang kahirapan.

In this spirit, I appeal to everyone here today to undertake something unconventional but much to be desired in these especially hard times.

From today, let us set aside bickering and politicking for at least one year. We may congratulate ourselves on our forbearance at the next state of the nation address.

Sa halip ng alitan, isang taon tayong magtulungan sa ikabubuti ng taong bayan.

This is our duty. This is our mandate. This is our mission.

Unity for the country’s recovery will set the stage for national mobilization needed to undertake the great and difficult tasks ahead.

What are these tasks?

When i became president last January, i told the people about my vision of winning the war against poverty within the decade.

To succeed, the template of our national agenda must revolve around four components — apat na elemento ng pakikibaka sa kahirapan.

The first is an economic philosophy of free enterprise appropriate to the 21st century. Pagnenegosyo upang dumami ang trabaho. Not a pitiless free-for-all but free enterprise with a social conscience.

The second component is a modernized agricultural sector founded on social equity. Palalaguin ang kita at ani ng maralitang tagabukid.

The third component is a social bias toward the disadvantaged to balance our economic development plan. Pagkalinga sa mga bahagi ng lipunan na naiiwanan ng kaunlaran.

And the fourth component is to raise the moral standards of government and society. Moralidad sa gobyerno at lipunan bilang saligan ng tunay na kaunlaran.

Pagnenegosyo, pagpapaunlad ng agrikultura, kalinga sa nagigipit na sektor, at moralidad sa gobyerno at lipunan — ito ang mga sandata natin sa digmaang-bayan laban sa kahirapan.

I have therefore organized my interpretation of the state of the nation along these four components of our national anti-poverty ideology.

The first is an economic philosophy for the 21st century. Under this philosophy, the way to fight poverty is to create jobs, not destroy them.

To create jobs, we will attract investments. To attract investments, we will attend to macro measures and concerns.

In addressing macro concerns, we will focus on long-term structural issues. We started with the reform of the power sector, and i congratulate those of you who are here and who were in the previous congress for this accomplishment. Now, we will turn to other basics like infrastructure, productivity, and the savings rate.

In focusing on infrastructure, we will harness the private sector via the build-operate-and-transfer law. Our priorities include telecommunications facilities for high-speed productivity at low cost, roads to target tourist destinations, infrastructure for the modernization of agriculture, mass transport infrastructure for metro manila, and commuter and transport systems to disperse communities towards Subic-Clark and Calabarzon.

We will minimize bottlenecks to productivity, such as the high cost of power, deterrents to investments in agriculture, overly confrontational labor-management relations, and corruption and red tape at the national and local government levels.

To reduce the cost of power, we will begin implementing the power sector reform law which the previous congress just passed.

To reduce deterrents to investments in agriculture, I ask Congress to enact a law making farm land acceptable as loan collateral.

To reduce excessive friction in labor and management relations, we will go the extra mile to work for industrial peace, and to work with labor and business to retrain workers for the fast-changing technologies of the new economy.

To reduce corruption in the Executive Branch, Cabinet Secretaries will have to deliver tangible results within 12 months in fighting graft. Our new e-procurement program will save billions and minimize anomalies. And I gave the reinforced presidential anti-graft commission added teeth to investigate and prosecute moto propio corruption in high places. And we will make the B.I.R. and customs showcases in this fight against graft and corruption.

To reduce corruption among elective officials, we will help honest people get elected by financing the full computerization of elections. We have released two billion pesos of the needed 3.4 needed for computerization. I ask congress to add another 500 million in the 2002 budget. Let us make the polls of may 14, 2001 the last national elections that use primitive methods of voter identification and ballot tabulation.

To reduce red tape in the national government, within 12 months, all government agencies will implement measures to cut in half the number of signatures required for their service. Housing permits shall only need 45 approvals, instead of 188. If legislation is required to effect this efficiency, the agencies concerned will draft appropriate bills for my endorsement to congress.

I congratulate the lto for issuing licenses in half an hour. I congratulate the nbi for issuing clearances in one day.

I ask our local governments likewise to streamline their operations and slash red tape. There must be continuity between national and local governments in their efforts to be investor-friendly.

We will address issues related to the savings rate, so that the cost of domestic capital can be reduced. These issues are tied up with the strength of the financial and fiscal sectors.

With regard to the financial sector, I ask congress to amend the BSP charter and the banking act to improve supervision and promote financial prudence. These amendments should take us out of the money-laundering list.

We adhere to a freely convertible peso and market exchange rates. However, we support the central bank’s measures to curb speculation.

To those speculating against the peso, i only have this to say: have you no pity for the common people, have you no love for your country? Makonsyensya naman kayo.

Instead of speculating, let us further strengthen the financial sector. We will design innovative policies to develop our capital market. We will set up a secondary housing mortgage market, an asset management company, and a provident fund for overseas filipinos. We will simplify and clarify the system of incentives. We will interpret investment laws in favor of the investor.

And I ask Congress to enact laws on capital market reform such as the Personal Equity Retirement Act, the Investment Company Act, the Securitization Act, and amendments to the Securities Regulation Code.

With regard to the fiscal sector, we will control the budget deficit by collecting taxes vigorously and spending money prudently. For the longer term, I ask Congress to enact a law providing for a gross income tax.

Alisin na natin ang mga tax deduction na nagiging sanhi lamang ng katakut-takot na corruption.

The strength of the financial and fiscal sectors partly lies in how we use the realities in the global and regional environment to our benefit. Thus we will enhance our relations with the United States, whose economic and military power continues to make it important as a factor in the affairs of the region and in the nation. We will also strengthen bilateral economic and political relations with Japan, our biggest source of development assistance and a major trading partner. And more and more, we will design foreign policy and foreign trade policy in the context of Asean. And i ask congress to enact a law giving overseas Filipinos, who continue to play a critical role in the country’s economic and social stability, giving them the right to vote.

Preparing our growth sectors of the future enables us to tap the opportunities of the 21st century.

We will promote fast-growing industries where high-value jobs are most plentiful. One of them is information and communications technology, or ICT, our English literacy, our aptitude and skills give us a competitive edge in ICT Filipino workers are ranked number one in the field, number one among knowledge workers. And analysts point to two developing countries as the likely world centers for software development and data management in this decade: India and the Philippines. We will live up to that forecast.

As a first step, let us declare that technology is the foundation of future economic development, as China did in 1998. ICT will jumpstart our old stalling economy and make it leapfrog into the new economy.

High-speed connectivity at low cost will increase the use of ICT it is also the way for Smart and Globe to properly interconnect. Then we will finally hear the last of those annoying words, “network busy.”

Our rules will promote rather than regulate ICT, but in turn, I ask cellular phone companies to stop charging on dropped calls, this is both irritating and unfair to the public.

I ask Congress to enact laws to address internet privacy and security, allow for multi-media convergence, and create a department of telecommunications and information technology.

To prepare our youth to be the next generation of knowledge workers, we will upgrade math and science teaching in basic education.

We will take a hard look at education and ask: is it preparing the youth for the jobs of the new economy? Or is it just-keeping-them-off-the-streets-until-they-are-thrown-there jobless after graduation? If they finish school at all.

To increase the chances of Filipino children finishing school, we will minimize the cost of going to school. When we stopped the collection of miscellaneous fees last enrollment day, 900,000 more students enrolled than anticipated. And to reduce the time and money spent to actually travel to school, i want a school building in every barangay by 2004. Ibig nating tumalas ang ulo ng mga estudyante, at hindi malaspag ang paa.

To improve the quality of education as required by the new economy, we will increase the number of textbooks per student as well as the quality of instruction. This year all public school students will have textbooks for priority subjects in grades one to four and in the first and second years of high school. And they will have better paid and therefore better motivated teachers not to mention more teachers because sound fiscal management enabled us to provide a supplemental budget of 1.5 billion pesos to hire more teachers and increase their pay without increasing our deficit.

Aside from ICT, we also have the competitive edge in tourism in the natural wonders of our country and the natural warmth of our people. We will provide the roads to those wonders and the means to take the tourists there. Thus, we will continue to liberalize the airline industry.

The second component of our national agenda to fight poverty is the modernization of agriculture founded on social equity.

Nasa bukid ang nakararaming maralita, kaya payayamanin natin ang pagsasaka at pangingisda.

There can be a million new jobs in agriculture and fisheries. Within the year, the department of agriculture shall begin to implement the program to generate them. We will approach this with a sense of urgency. I do not want the one million new jobs to come in the long term. I want a timetable. I want to identify accountabilities. I want milestones.

Hindi ito pangakong mapapako dahil nakasalalay rito ang kabuhayan ng milyung-milyong maralitang pilipino.

Mga kababayan kong magsasaka, ang inyong pangulo mismo ang magbabantay sa kagalingan ninyo.

Starting tomorrow I will hold office at the Department of Agriculture, until i can get a clear and demonstrable picture of our agricultural accomplishments for our first 100 days and i can see the program for the million new jobs get off the ground, and i can see that short-term goals are in synch with the goals of farmer groups and agribusiness.

Upang lumikha ng isang milyong trabaho sa kanayunan, tutuparin natin sa wakas ang agricultural and fisheries modernization act o afma. Hindi bababa sa dalawampung bilyong piso ang gagastusin upang mapalakas ang kita, ani at huli ng magsasaka at mangingisda. Kasama na rito ang mga sumusunod: anim na bilyon sa patubig; dalawang bilyon sa post-harvest facilities; dalawang bilyon sa imprastraktura; dalawang bilyon sa pautang; at dalawang bilyon sa research and development.

There is money — and there will be money — and the Department of Agriculture shall demonstrate its capacity to use these funds.

Sa anim na bilyong piso sa patubig at dalawang bilyon sa post-harvest mula aparri hanggang jolo, makakalikha tayo ng walongdaang libong trabaho. Sa pagbukas ng dalawangdaang libong ektarya ng bagong lupang masasaka makakalikha ito ng dalawangdaang libong trabaho. Sa ganitong paraan malilikha ang isang milyong trabaho sa kanayunan.

Ngunit dapat tiyakin ang merkado ng produksyon ng mga bagong magtatrabaho sa agrikultura at pangingisda pati na rin ng kasalukuyang magsasaka at mangingisda.

Para sa kaginhawaan ng taong-bayan, dapat hindi nagkukulang ang bigas. Sabi nga ng afma, sikapin nating magkaroon ng rice self-sufficiency. In the meantime, we will remove the monopoly of the nfa in importation. If a shortage seems likely, we will allow the farmers themselves to import rice, basta magbayad sila ng customs duties. Gagamitin naman ang binayarang buwis para sa modernisasyon ng rice production.

Murang bigas at masaganang magsasaka — ito ang hangad natin para sa masa.

Mas malaki pa ang matutulong ng gobyerno sa mga magsasaka ng niyog oras na maresolba pabor sa magsasaka ang kaso ng coconut levy. Kapag mangyari ito, gagamitin ang pondo para sa modernisasyon ng mga niyugan. Pinawalang-bisa ko ang kautusan sa coconut levy mula sa dating administrasyon upang hindi madehado ang magsasaka. Hindi tayo hihinto habang hindi nakikinabang ang mangnyo-niyog sa coco levy fund.

To fight poverty, agricultural modernization will be socially equitable. We shall redeem in earnest the promise of land reform, a commitment that spans several presidents. Isa pa itong pangakong hindi dapat mapako.

Bawat taon, mamahagi ang gobyerno ng (dalawangdaang) libong ektarya para sa reporma sa lupa: 100,000 of private land and 100,000 hectares of public land, including 100 ancestral domain titles for indigenous peoples.

We will bring our war against poverty to rural mindanao, especially the areas most affected by the past conflicts. We have helped more than half of the 27,000 evacuee families return to their farms and rehabilitate their homes. The rest will go back home this year. In the next 12 months, we will spend 500 million pesos from the OPEC fund for community projects in these areas.

If the long-delayed malmar irrigation dam is not completed by september, i will transfer its construction to the army engineering brigade. This dam is so important because it will irrigate 3,000 hectares immediately, with another 10,000 to follow next year.

We will make mindanao the gateway to asean by putting back on track the east asean growth area.

Inshala, mahimo tinu-od ang saad sa Mindanao ubos sa akong administrasyon.

The third component of our national agenda is a social bias to balance economic development.

This social bias consists in immediate measures for the poor as well as improving and ensuring the quality of life of the masses.

Bukod sa magbubukid, maralitang taga-lungsod ang malaking sektor na kailangan ang dagliang tulong.

Upang agad silang matulungan, nabigyan na ng ating administrasyon ang karapatang bumili ng lupang tinitirahan sa mahigit walumpung libong pamilyang maralita. And we will work double time to give security of land tenure to 150,000 urban poor families every year. Sandaan at limampung libong pamilya taun-taon ang magkakaroon ng karapatan na bumili ng sariling tirahan. Ginagawa ko ito dahil nalulungkot ako ‘pag may nakikita akong squatter sa sariling bayan.

Dapat din tugunan ang karaingan ng madla sa mahal na bilihin at kulang na sahod. Umaasa akong magpapasya ang kongreso o wage board sa nararapat na sweldo. Pansamantala, nananawagan ako sa mga negosyanteng may kakayahan: magbigay na kayo agad ng emergency cost of living allowance. Maaari naman itong i-credit kapag may bagong sahod o allowance mula sa batas o sa wage board.

Sa kabilang dako, kumikilos ang gobyerno upang mapigilan ang pagtaas ng presyo ng mga pangunahing pangangailangan ng manggagawa. Binabantayan ang presyo ng langis, at salamat naman na bumaba ito noong biyernes. Pinagsisikapan din ng gobyernong huwag itaas ang pasahe, lalo na ang LRT.

Dahil presyo ng bigas ay napakaimportante sa mga manggagawa, magpapasada tayo ng isanlibong rolling stores. Ang mga manggagawa at maralita ay makakabili dito ng bigas sa halagang labing-apat na piso sa halip na labing-walo bawat kilo.

Bababa din ang presyo ng gamot. Sa loob ng isang taon hahatiin natin ang presyo ng gamot na madalas bilhin ng madla.

At upang iwasan ang malaking gastos sa pagpapagamot, itong taon, ilalahok sa national health insurance ang kalahating milyong maralitang taga-lungsod. Sa ganoong paraan, ang insurance ang magbabayad ng pagpapagamot.

At upang maiwasan ang pag-upa na nagbabantang tumaas, tinutulungan natin na magkaroon ng sariling tahanan ang mga manggagawa at maralita. Handa na ang sampung libong tahahan sa iba’t-ibang lugar para lumipat na rito ang manggagawa at maralita. Pinondohan na rin natin ang pagtayo ng labing-walong libo pang tahanan. Taun-taon, magtatayo ng sandaang libong tirahan para sa manggagawa at limampung libong pabahay para sa higit na maralita. Nakahanda sa government financial institutions ang dalawampung bilyong piso para sa pabahay ng manggagawa.

Itaga ninyo: dalawampung bilyong piso para sa mga tahanan ng masa. Ito ang handog ng gobyerno para sa seguridad ng pamilyang pilipino.

Upang mapatakbo ng mabuti ang mga programang ito, hinihiling ko sa kongreso na lumikha ng kagawaran ng pabahay. A department of housing will not only build homes for the poor, it will also spark the housing industry and create jobs.

Hinihiling ko rin sa kongreso na sa tax reform na gagawin ninyo, damihan ang kategoriya ng manggagawang hindi na kailangang magbayad ng buwis.

Mayroon tayong espesyal na proyekto para sa mga kabataang maralita ng metro manila na hindi na makapag-aral, ngunit walang trabaho. This is the emergency employment program. Bawat taon, dalawampung libong out-of-work, out-of-school youth ang bibigyan ng dagliang trabaho. Maaari magtagpi ng bubong, mag-ayos ng railing, mag-gwardya sa eskwela ng kanilang barangay, maglinis ng kalsada o estero, o iba pang dagliang trabaho.

The social bias in our economic development plan involves ensuring the quality of life of the masses.

Sa sulat ni erwin na taga-payatas — ‘yung binanggit ko kaninang pag-umpisa ng diskurso — hiniling niya na ipasara ang dumpsite. Talaga namang dapat nang magkaroon tayo ng bagong sistema sa pag-aasikaso ng basura. Basura ang sanhi ng maraming problema sa siyudad: masamang hangin, paglaganap ng sakit, trapik, at iba pa. Tapusin na natin ito. Inatasan ko ang metro manila development authority na bago makalipas ang isang taon, maglunsad ng programa upang ayusin ang problema ng basura.

Suyang-suya na rin tayong lahat, lalo na ang madla, sa trapiko ng metro manila. Babawasan ang trapik sa tulong ng mass transit. Nagtatayo tayo ng limang bagong linya ng mass transit para makapagbigay-ginhawa sa halos apat na milyong pasahero. Tatlong linya matatapos sa 2004, isa sa 2005, at isa pa sa 2006. These five mass transit systems are being prioritized because they will add 119 kilometers of railway projects. During construction, i expect the mmda to minimize the resulting congestion, and i expect it to minimize the current congestion within six months.

Masyadong masikip ang metro manila, kaya miserable ang buhay sa slum areas. Magkakaroon ng mabilis na transportasyong magdurugtong ng mga karatig-rehiyon sa kamaynilaan. Ang nasisikipan na sa maynila, makakalipat balang araw sa maaliwalas na lalawigan.

We will decongest metro manila by attracting communities north towards Subic-Clark, and south towards Calabarzon and Batangas port. We will achieve this not by demolishing shanties but by building commuter and transport systems to better homes.

Whether in Metro Manila or in the countryside, we will make microfinance a cornerstone in our fight against poverty. Ang ibig sabihin nito ay maliliit na paluwagan para sa maliliit na negosyo. Kakalisensiya lang ng opportunity microfinance bank, ang unang micro-lending program sa bansa na naging bangko. Bawat taon, dadagdagan natin ng tatlongdaang libong maralitang kababaihan ang makikinabang sa paluwagang programa ng microfinance.

Panahon na upang makinabang ang maliliit sa iniimpok ng bayan. At umasa kayo, nagbabayad ang masa. In microfinance, the repayment rate is 98 percent.

Wala pang koryente ang marami nating barangay. Kaya araw-araw, gabi-gabi, magkakabit ng koryente sa apat na barangay. Sa ganoon, walumpu’t-limang porsyento ng barangay ay magkakailaw na sa loob ng isang taon.

With exports slowing down due to the world downturn, we will strengthen the domestic market. We will intensify efforts to promote small and medium enterprises or smes especially in the countryside. Last friday i inaugurated the sme board in the philippine stock exchange. To help small and medium enterprises, i will restore the policy of providing government guarantee for their bank loans.

The fourth component of our national agenda is improving moral standards and the rule of law.

We need every ounce of resource to wage this war on poverty. We cannot afford to lose anything to waste or graft and corruption.

First we must strengthen justice and the enforcement of law and order.

This pertains to two levels. At the level of principle, this administration affirms its commitment to the principle that no one is above the law.

Thus, our policy is to support the fair and speedy trial of all the accused involved in the cases against former president Joseph Estrada.

If there were times that I showed concern for the personal circumstances of the former president, it is not a sign of diminished determination to see justice done.

Rather, it is out of sensitivity to the feelings of the segments of our masa who have continued to identify with his personal circumstances.

But as I sometimes extend a hand covered by a velvet glove, inside it is an iron hand where justice and the rule of law are concerned.

As a sign of this, I will support legislation to amend the charter of the ombudsman so he can accept the services of private prosecutors.

The second level pertains to our sense that justice prevails and the rule of law works in our daily lives.

A re-energized police will stamp out the crimes that have plagued our businesses, terrorized the common folk, and embarrassed our country. In the economics of fighting crime, the more resources devoted to crime prevention, the less the amount of crime. Our administration will spend to modernize and professionalize the police. We will start with one billion pesos.

Although the numbers say that index crimes in the first semester were down 14 percent since a year ago, we are determined to stamp out violent crimes altogether. The ongoing reorganization of the police is part of the effort to add vigor to its anti-crime drive. The new national anti-crime commission will tighten coordination among law enforcement agencies as well as with the Chinese-Filipino community. We are giving special attention to the kidnap-for-ransom syndicates. I want the bulk of them to be behind bars before the year is over, so that every filipino will at last feel safe in his home, in his workplace, and in his streets.

On the drug front, i ask congress to enact a law reducing the amount of drugs in a suspect’s possession for him to be charged with drug trafficking.

We will uphold law and order through a holistic response consisting of political, economic, psychosocial and security components. We will meet the defense and security challenges of this era. To achieve this end, we have earmarked additional funding in several billions of pesos for the afp modernization program.

We have given the armed forces and the police the leeway to fight a treacherous and elusive enemy in basilan. But it must end, and it will end soon, for good. The leadership of the Abu Sayyaf has started to fall. The crackdown has neutralized 130 of them. Many of them have come down from their mountains because they have been abandoned by their leaders. Itaga ninyo sa bato: tatapusin natin ito.

On the peace process, while the AFP stands ready to protect our people at a moment’s notice, we will continue to talk with the moro islamic liberation front and the national democratic front as long as all sides maintain good faith. Our ceasefire agreement with the milf last month encouraged us in this.

To attain our full potential as a nation, let us come to terms with the fundamental issues in Mindanao. Let us forge consensus on a just, lasting, and honorable peace in one country. Peace and development are inseparable twins. But our framework must not compromise constitutionality, national sovereignty and territorial integrity. Instead, let us recognize that we have a multi-ethnic society which should be founded on social justice for all and institutionalized accommodation of ethnic traditions. This would finally introduce a new culture in our nation’s attitude towards mindanao.

We will also introduce a new culture in governance: a culture of plain talk and common sense.

Cabinet secretaries will do less cluster and inter-agency committee work so they can concentrate on running their departments. Less meetings, more action, more tangible results whether in generating jobs, improving peace and order, or fighting graft.

I throw full support behind bir commissioner rene ba”ez. He has undertaken a mission many believe impossible: overhauling the bir which accounts for 80 percent of our tax revenues.

Rene has been threatened. He has been blocked by restraining orders at every turn. After the Supreme Court ruled in his favor, he was accused of the very corruption he is stamping out.

This man needs friends, who share his goals, and i know he will find them in this young congress.

The Bureau of Customs is exceeding collection targets. But the anti-smuggling drive must be relentless. So must the drive against the harassment of legitimate businessmen doing legitimate imports. I call on all concerned to help end the open drawer syndrome.

But the government cannot do it alone. It cannot do it alone in customs, it cannot do it alone in fighting graft, it cannot do it alone in fighting poverty. I’m not a miracle worker. All of us must do our share. We have to think Filipino, buy Filipino, invest Filipino. I invite the taipans and other business people all over the country to start pump-priming the economy by investing once again in the Philippines. I invite you to create jobs, accelerate progress, and thereby address the root causes of the crime and unrest that so much alarm us.

Sa madaling salita, mga kababayan, magkaisa tayo at magtulung-tulong upang labanan ang salot ng kahirapan at isulong ang kasaganaan, kapayapaan, at katarungan sa bayan. Magkaisa tayo. Labanan ang kahirapan.

Marami na akong sinabi tungkol sa gagawin ko. Subalit mabibigkas sa ilang salita lamang ang pakay ng lahat ng mga plano, programa at panukalang tinukoy ko: trabaho, edukasyon, sariling tahanan, pagkain sa bawat mesa.

Sa lahat ng mabibigay ko sa bayan, kabuhayan, karunungan, tahanan at pagkain para sa masa ang ipagmamalaki ko nang higit sa lahat.

Lahat ng ito ay para sa mga kabataang tulad nila Jayson, Jomar at Erwin, at sa magiging anak nila dahil tungkulin natin ito sa mga darating na henerasyon.

Mga kababayan, nais ko pong ipakilala sa inyo ang mga anak ng Payatas. Eto sina Jason, Jomar, at Erwin.

Salamat sa inyo, Jason, Jomar at Erwin. Salamat at sumulat kayo sa akin ng mga liham na ginawa ninyong bangkang papel at pinalutang sa pasig.

Jason, Jomar at Erwin, pakinggan niyo ako.

Paparamihin natin ang mga kababayang may trabaho. Paparamihin natin ang mga batang makapag-aaral sa kolehiyo. Paparamihin natin ang mga kababayang may sariling tahanan. Paparamihin natin ang pamilyang may pagkain sa mesa. Ang pangarap ninyo ay pangarap ko rin. Gagawin ko ang lahat upang matupad ang pangarap natin.

Mga kababayan: tulungan ninyo akong tuparin ang pangarap nila Jason, Jomar, at Erwin. Magkaisa tayo upang lahat ng kabataan — kasama ang kanilang magulang — ay magkaroon ng bagong buhay at bagong pag-asa sa hinaharap.

Trabaho. Tahanan. Edukasyon. Pagkain sa bawat mesa.

Salamat, Jayson, Jomar at Erwin pinaalala ninyo sa akin ang napakahalagang tungkulin ko.

Pinaalala ninyo sa aming lahat kung bakit kami ay narito ngayon sa bulwagang ito.

Mga Senador at kongresista: ipangako natin sa kanila, sa harap at sa tulong ng poong maykapal, na sa mga susunod na araw, buwan at taon, tayong mga hinalal, tayong may pananagutan sa kanilang kinabukasan ay handang magsakripisyo at magkaisa para sa kabutihan, kaunlaran, katatagan ng bayan at sa kinabukasan ng kabataan.

Jason, Jomar, at Erwin, hindi namin kayo bibiguin.

I am not a miracle worker. But i will do what is right and i will do my best. Let us all do what is right, let us all do what is best and god will take care of the rest.

Maraming salamat sa inyong lahat.

Larong Pinoy- Tumbang Preso

This game is played outdoors with a minimum of three players. The "it" can be decided by any method the players can agree upon. The 'it' is the player who guards the can in a base and prevents other players to knock the can down. While the can is standing, the "it' can chase and tag any player. When the layer is tagged while the can is upright, he becomes the new "it".

will defend the can from being knocked down. While the can is upright, the “it” can chase anyone and tag him or her. When a player is tagged and the can is still upright, the player tagged becomes the new “it.”

The players must see to it that the can is always knocked down. The “it” puts it back in the upright position to be able to chase the players. The payers either use their slippers or stones to knock the can down. Slippers are also guarded by the "it" so the players can no longer use them. When the players run out of slippers or other weapons, the "it" can chase the players before someone kicks the can down.

Larong Pinoy-Patintero

Larong Pinoy-Patintero




Patintero- Patintero
This game can be played by boy and girls in mixed team. Each team requires six players. Another type has an eight-member team.

A rectangle is drawn on the ground using either water or stick to set the boundary which consists of four parallel lines inside.


To play, one team position themselves inside the lines and tag the member of the other team who tries to get through both ends and back without being "touched' or tagged. When one is caught, that team becomes the "it" and they change roles.

Larong Pinoy- TAGUAN or Hide and Seek

Taguan (hide and seek)


photocredit: leon bedista

This larong Pinoy is played outdoors and indoors with more than 3 players. The more players, the longer will be the game. One player is chosen as the "it" who remains at the base with eyes closed while others hide in the count up to 100.

After the count, the "it" starts looking for the players. The first to be found will become the next IT if he is not able to beat the IT running to the base. The game is now restarted with the new IT.

Buod ng FLORANTE AT LAURA sa Tagalog- stanzas 1-11

Summary ng FLORANTE AT LAURA
Mapanglaw na Gubat (stanza 1-11)


Mga tayutay na makikita sa tula. Tingnan ang eksplanasyon at halimbawa ng mga tayutay dito.

1. Metapora o pagwawangis

Stanza 9
Baguntaong basal na ang anyo't tindig,
kahit natatali-kamay paa't liig,
kundi si Narciso'y tunay na Adonis,
mukhang sumisilang sa gitna ng sakit

Simili at metapora

stanza 9

pilikmata'y kilay-mistulang balantok;
bagong sapong ginto ang kulay ng buhok,

2.Paglilipat-wika - pagbibigay-katauhan na pinasasabagay ang mga katangiang pantao, na ginagamit ang pang-uri.

Stanza 1

Sa isang madilim, gubat na mapanglaw,


3. Personipikasyon-binigyan ng katangian pantao ang kahoy.
Stanza 2

Malalaking kahoy-ang ang inihahandog
pawang dalamhati, kahapisa't lungkot;


Buod:

Kung babasahin ang stanza 1-11, ito
ay naglalahad kung saan ang isang taong
inihalintulad kay Adonis ay nakatali sa isang
malaking puno sa gitna ng gubat na madilim.

Ang gubat na punong-puno ng mga mababangis na hayup
ay madilim dahil sa mga naglalakihang puno ay inihalintulad
sa pinto ng papunta sa Impyerno.


Florante at Laura (stanza 1 to 11)

1
Sa isang madilim, gubat na mapanglaw,
dawag na matinik ay walang pagitan,
halos naghihirap ang kay Febong silang
dumalaw sa loob ng lubhang masukal.

2
Malalaking kahoy-ang ang inihahandog
pawang dalamhati, kahapisa't lungkot;
huni pa ng ibon ay nakalulunos
sa lalong matimpi't nagsasayang loob.

3
Tanang mga baging namimilipit
sa sanga ng kahoy ay balot ng tinik;
may bulo ang bunga't nagbibigay-sakit
sa kanino pa mang sumagi't malapit.

4
Ang mga bulaklak ng nagtayong kahoy,
pinakamaputing nag-uungos sa dahon;
pawang kulay luksa at nakikiayon
sa nakaliliyong masangsang na amoy.

5
Karamiha'y Cipres at Higerang kutad
na ang lilim niyon ay nakasisindak;
ito'y walang bunga't daho'y malalapad
na nakadidilim sa loob ng gubat.

6
Ang mga hayop pang dito'y gumagala,
karamiha'y Sierpe't Basilisco'y madla,
Hiena't Tigreng ganid na nagsisisila
ng buhay ng tao't daiging kapuwa.

7
Ito'y gubat manding sa pinto'y malapit
ng Avernong Reyno ni Plutong masungit;
ang nasasakupang lupa'y dinidilig
ng Ilog Cocitong kamandag ang tubig.

8
Sa may gitna nitong mapanglaw na gubat,
may punong Higerang daho'y kulay pupas;
dito nagagapos ang kahabag-habag,
isang pinag-usig ng masamang palad.

9
Baguntaong basal na ang anyo't tindig,
kahit natatali-kamay paa't liig,
kundi si Narciso'y tunay na Adonis,
mukhang sumisilang sa gitna ng sakit.

10
Makinis ang balat at anaki'y burok
pilikmata'y kilay-mistulang balantok;
bagong sapong ginto ang kulay ng buhok,
sangkap ng katawa'y pawang magkaayos.

11
Dangan doo'y walang Oreadas Nimfas,
gubat ng Palasyo ng masidhing Harpias,
nangaawa disi't naakay lumiyag
sa himalang tipon ng karikta'y hirap.

Buod ng FLORANTE AT LAURA sa Tagalog- stanzas 12-20

Summary of FLORANTE AT LAURA
Reyno Albania (stanza 12-20)


Mga tayutay namakikita sa tula.
Tingnan ang eksplanasyon at halimbawa ng mga tayutay dito.

1.Simili

Stanza 12
ang dalawang mata'y bukal ang kaparis;


2.Apostrope o pagtawag- pagtanong o panawagan na akala mo ay tao.
Stanza 13

"Mahiganting langit! bangis mo'y nasaan?

Stanza 19

"O, taksil na pita sa yama't mataas!
O, hangad sa puring hanging lumilipas!
ikaw ang dahilan ng kasam-ang lahat
at niring nasapit na kahabag-habag!


3.Personipikasyon-binigyan ng katangian pantao ang ugali.

Stanza 17

"Kaliluha't sama ang ulo'y nagtayo
at ang kabaita'y kimi't nakayuko


Buod

Naghihinagpis ang lalaking nakatali sa malaking puno. Puno ng luha ang kanyang mata habang naiisip niya na ang kaharian ng Albanya ay pinaghaharian ng kasamaan at kataksilan.

Naniniwala siya na sa Kaharian ng Albanya, Ang mga gawaing mabubuti ay siyang pinaparusahan at ang gawang masasama ang binibigyan ng gantimpala dahil lamang sa nga inaasam na kayamanan at puring lumilipas.

Si Konde Adolfo ay may paghahangad sa kayamanan ng Duke at ang korona ng hari.



FlORANTE AT LAURA stanzas 12-20

12
Ang abang uyamin ng dalita't sakit-
ang dalawang mata'y bukal ang kaparis;
sa luhang nanakit at tinangis-tangis,
ganito'y damdamin ng may awang dibdib.

13
"Mahiganting langit! bangis mo'y nasaan?
ngayo'y naniniig sa pagkagulaylay;
bago'y ang bandila ng lalong kasam-an
sa Reynong Albania'y iwinawagayway.

14
"Sa loob at labas ng bayan ko sawi,
kaliluha'y siyang nangyayaring hari,
kagalinga't bait ay nalulugami,
ininis sa hukay ng dusa't pighati.

15
"Ang magandang asal ay ipinupukol
sa laot ng dagat na kutya't linggatong;
balang magagaling ay ibinabaon
at inililibing na walang kabaong.

16
"Nguni ay ang lilo't masasamang-loob
sa trono ng puri ay iniluluklok;
at sa balang sukab na may asal-hayop,
mabangong insenso ang isinusuob.

17
"Kaliluha't sama ang ulo'y nagtayo
at ang kabaita'y kimi't nakayuko;
santong katuwira'y lugami at hapo,
ang luha na lamang ang pinatutulo.

18
"At ang balang bibig na binubukalan
ng sabing magaling at katotohanan,
agad binibiyak at sinisikangan
ng kalis ng lalong dustang kamatayan.

19
"O, taksil na pita sa yama't mataas!
O, hangad sa puring hanging lumilipas!
ikaw ang dahilan ng kasam-ang lahat
at niring nasapit na kahabag-habag!

20
"Sa korona dahil ng Haring Linceo
at sa kayamanan ng Dukeng Ama ko,
ang ipinangangahas ng Konde Adolfo
sabugan ng sama ang Albanyang Reyno.

Buod ng FLORANTE AT LAURA sa Tagalog- stanzas 21-33

Summary ng FLORANTE AT LAURA
Sawing Kapalaran (stanza 21-33)


Mga tayutay na makikita sa tula. Tingnan ang eksplanasyon at halimbawa ng mga tayutay dito.

1. Apostrope o pagtawag - isang panawagan o pakiusap sa isang bagay na tila ito ay isang tao

Stanza 21

"Ang lahat ng ito'y maawaing Langit,
Iyong tinutungha'y ano't natitiis?
mula Ka ng buong katuwira't bait,
pinapayagan Mong ilubog ng lupit.

Stanza`22

"Makapangyarihang kanan Mo'y ikilos,
papamilantikan ang kalis ng poot;
sa Reynong Albanya'y kusang ibulusok
ang Iyong higanti sa masamang-loob.

Stanza 23
"Bakit Kalangita'y bingi Ka sa akin,
ang tapat kong luhog ay hindi Mo dinggin?
diyata't sa isang alipusta't iring,
sampung tainga mo'y ipinangunguling?

Stanza 25

"Ay! di saan ngayon ako mangangapit!
saan ipupukol ang tinangis-tangis,
kung ayaw na ngayong dinigin ng Langit
ang sigaw ng aking malumbay na boses!

Stanza 31

"Nguni, sa aba ko! sawing kapalaran!

2. Metapora o pagwawangis

stanza 27

"At dito sa laot ng dusa't hinagpis,

Buod


Tinanong ni Florante bakit hinahayaan ng Langit na mangyari sa kaniya ang masamang kapalaran na umabot sa kaniya. Bakit hindi siya pinapakinggan sa kaniyang paghingi ng tulong? Dinadasal niya na parusahan ang nagkasala.

Nang bandang huli nanaig pa rin kay Florante ang paniniwala sa Diyos na may dahilan kaya nangyayari yaon. Matatanggap niya ang pagdurusa pero ang hiling lang niya ay huwag siyang makalimutan ni Laura.

Nang maisip naman niya na marahil ay nasa piling na ni konde Adolfo ang kasintahan niyang si Laura lalo siyang nalungkot at hiniling na siya mamatay na. Dahil sa kalungkutan ay nawalan na naman ng malay tao si Florante habang umiiyak.



FLORANTE AT LAURA (stanzas 21 to 33)

21
"Ang lahat ng ito'y maawaing Langit,
Iyong tinutungha'y ano't natitiis?
mula Ka ng buong katuwira't bait,
pinapayagan Mong ilubog ng lupit.

22
"Makapangyarihang kanan Mo'y ikilos,
papamilantikan ang kalis ng poot;
sa Reynong Albanya'y kusang ibulusok
ang Iyong higanti sa masamang-loob.

23
"Bakit Kalangita'y bingi Ka sa akin,
ang tapat kong luhog ay hindi Mo dinggin?
diyata't sa isang alipusta't iring,
sampung tainga mo'y ipinangunguling?

24
"Datapuwa't sino ang tatarok kaya
sa mahal Mong lihim, Diyos na dakila?
walang nangyayari sa balat ng lupa,
di may kagalingang Iyong ninanasa.

25
"Ay! di saan ngayon ako mangangapit!
saan ipupukol ang tinangis-tangis,
kung ayaw na ngayong dinigin ng Langit
ang sigaw ng aking malumbay na boses!

26
"Kung siya mong ibig na ako'y magdusa,
Langit na mataas, aking mababata;
isagi mo lamang sa puso ni Laura--
ako'y minsan-minsang mapag-alaala."


**Epekto ng Panibugho kay Florante**


27

malawak na lubhang aking tinawid,
gunita ni Laura sa naabang ibig,
siya ko na lamang ligaya sa dibidib.

28
"Munting gunamgunam ng sinta ko't mutya
nang dahil sa aki'y dakila kong tuwa;
higit na malaking hirap at dalita,
parusa ng taong lilo't walang awa.

29
"Sa pagkagapos ko'y kung gunigunihin,
malamig nang bangkay akong nahihimbing;
na tinatagisan ng sula ko't giliw,
ang pagkabuhay ko'y walang hangga mandin.

30
"Kung apuhapin ko sa sariling isip,
ang suyuan namin ng pili kong ibig;
ang pagluha niya kung ako'y may hapis,
nagiging ligaya yaring madlang sakit.

31
"Nguni, sa aba ko! sawing kapalaran!
ano pang halaga ng gayong suyuan ...
kung ang sing-ibig ko'y sa katahimikan
ay humuhilig na sa ibang kandungan?

32
"Sa sinapupunan ni Konde Adolfo,
aking natatanaw si Laurang sinta ko;
kamataya'y nahan ang dating bangis mo,
nang di ko damdamin ang hirap na ito?"

33
Dito hinimatay sa paghihinagpis,
sumuko ang puso sa dahas ng sakit;
ulo'y nalungayngay, luha'y bumalisbis,
kinagagapusang kahoy ay nadilig.

Buod ng FLORANTE AT LAURA sa Tagalog- stanzas 55 -68

Summary ng FLORANTE AT LAURA
Halina Laura Ko (stanza 55-68)


Mga tayutay na makikita sa tula. Tingnan ang eksplanasyon at halimbawa ng mga tayutay dito.

1.Pang-uyam

ang kabangisan mo'y pinasasalamatan,
ang puso ni Laura'y kung di inagaw."



Buod:

Panay hinagpis ang iniisip nang naghihirap na si Florante. Mahal niya si Laura pero tuwing naiisip niya ito na kapiling ni Konde Adolfo, magkahalong galit at pag seselos ang kaniyang nararamdaman. Nanghihinayang siya sa kanilang pag-iibigan na inisip niyang inagaw ni sa kaniya ni Konde Adolfo ang pag-ibig ni Laura.

Sa kaniyang paghihirap, hinahanap niya si Laura at hinihiling na siya ay damayan at tingnan ang kaniyang paghihirap. Naniniwala siya na isang haplos lang ni Laura ay mababawasan na ang kaniyang mga nararamadaman niyang sakit. Malungkot siya sa nangyari sa kaniyang mga magulang pati ang pagkawala ng kaniyang mga kaibigan. Sinabi niya na matitiis niya lahat pero hindi ang pagkalimot at pagtataksil sa kaniya ni Laura. Ito ang iniisip niyang magbibigay sa kanya ng kamatayan.




FLORANTE AT LAURA (stanza 55-68)

55
"Halina, Laura ko't aking kailangan
ngayon, ang lingap mo nang naunang araw;
ngayon hinihingi ang iyong pagdamay--
ang abang sinta mo'y nasa kamatayan.

56
"At ngayong malaki ang aking dalita
ay di humahanap ng maraming luha;
sukat ang kapatak na makaapula,
kung sa may pagsintang puso mo'y magmula.

57
"Katawan ko ngayo'y siyasatin, ibig,
tingnan ang sugat kong di gawa ng kalis;
hugasan ang dugong nanalong sa gitgit
sa kamay ko, paa't natataling liig.

58
"Halina, irog ko't ang damit ko'y tingnan,
ang hindi mo ibig dumamping kalawang:
kalagin ang lubid at iyong bihisan,
matinding dusa ko'y nang gumaan-gaan.

59
"Ang mga mata mo ay iyong ititig
dini sa anyo kong sadlakan ang sakit,
upang di mapigil ang takbong mabilis
niring abang buhay sa ikapapatid.

60
"Wala na Laura't ikaw na nga lamang
ang makalulunas niring kahirapan;
damhin ng kamay mo ang aking katawan
at bangkay man ako'y muling mabubuhay!

61
"Nguni, sa aba ko! Ay, sa laking hirap!
wala na si Laurang laging tinatawag!
napalayu-layo't di na lumiliyag,
ipinagkanulo ang sinta kong tapat.

62
"Sa abang kandunga'y ipinagbiyaya
ang pusong akin na at ako'y dinaya;
buong pag-ibig ko'y ipinanganyaya,
nilimot ang sinta'y sinayang ang luha.

63
"Alin pa ang hirap na di sa akin
may kamatayan pang di ko daramdamin?
ulila sa ama't inang nag-angkin,
walang kaibiga't nilimot ng giliw.

64
"Dusa sa puri kong kusang siniphayo,
palasong may lasong natirik sa puso;
habag sa ama ko'y tunod na tumimo,
ako'y sinusunog niring panibugho.

65
"Ito'y siyang una sa lahat ng hirap,
pagdaya ni Laura ang kumakamandag;
dini sa buhay ko'y siyang magsasadlak
sa libingang laan ng masamang palad.

66
"O, Konde Adolfo, inilapat mo man
sa akin ang hirap ng sansinubukan,
ang kabangisan mo'y pinasasalamatan,
ang puso ni Laura'y kung di inagaw."

67
Dito naghimutok nang kasindak-sindak
na umalingawngaw sa loob ng gubat;
tinangay ang diwa't karamadamang hawak
ng buntunghininga't luhang lumagaslas.

68
Sa puno ng kahoy na napayukayok;
ang ibig ay supil ng lubid na gapos;
bangkay na mistula't ang kulay ng burok
ng kanyang mukha'y naging puting lubos.

Buod ng FLORANTE AT LAURA sa Tagalog- stanzas 34-54

Summary ng FLORANTE AT LAURA
Mga Hinaing ng Kawawa (stanza 34-54)


Mga tayutay na makikita sa tula. Tingnan ang eksplanasyon at halimbawa ng mga tayutay dito.

1. Personipikasyon

stanza 36
aakayin biglang umiyak ang puso,

2. Apostrope

stanza 39
"Ay! Laurang poo'y bakit isinuyo
sa iba ang sintang sa aki'y pangako;
at pinagliluhan ang tapat na puso,
pinaggugulan mo ng luhang tumulo?

Stanza 40
"Di sinumpaan mo sa harap ng Langit
na di maglililo sa aking pag-ibig?


3. Metapora o pagwawangis

Stanza 43
dalawa mong mata'y nanalong ng perlas?

4. Simili
stanza 44

ang parang korales na iyong daliri,

Buod:

Ang mga stanzas na ito ay ang patuloy na kalunos-lunos na anyo ni Florante na lalong pinasidhi nang mga alaala ni Laura noong sila ay masaya pa.

Naalala niya kung gaano ang pag-asikaso sa kaniya ni Laura kapag siya ay papunta sa pakikipaglaban. Si Laura ang mismong nag-aasikaso sa kaniyang mga susuutin at kapag umuwi na siya ay umiiyak pa rin ito sa pangamba na siya ay napahamak.

Tinatanong ni Florante kung nasaan na lahat ang luha na iniiyak ni Laura at bakit siya ay pinagtaksilan.



FLORANTE AT LAURA (stanzas 34 to 54)

34
Magmula sa yapak hanggang sa ulunan,
nalimbag ang bangis ng kapighatian;
at ang panibugho'y gumamit ng asal
na lalong marahas, lilong kamatayan.

35
Ang kahima't sinong hindi maramdamin,
kung ito'y makita magmamahabagin;
matipid na luha ay paaagusin,
ang nagparusa ma'y pilit hahapisin.

36
Sukay na ang tingnan ang lugaming anyo
nitong sa dalita'y hindi makakibo,
aakayin biglang umiyak ang puso,
kung wala nang luhang sa mata'y itulo.

37
Gaano ang awang bubugso sa dibdib
ng may karamdamang maanyong tumitig,
kung ang panambita't daing ay marinig
nang mahimasmasan ang tipon ng sakit?

38
Halos buong gubat ay nasasabugan
ng dinaing-daing lubhang malumbay,
na inuulit pa at isinisigaw
sagot sa malayo niyong alingawngaw.

39
"Ay! Laurang poo'y bakit isinuyo
sa iba ang sintang sa aki'y pangako;
at pinagliluhan ang tapat na puso,
pinaggugulan mo ng luhang tumulo?

40
"Di sinumpaan mo sa harap ng Langit
na di maglililo sa aking pag-ibig?
ipinabigay ko naman yaring dibdib,
wala sa gunita itong masasapit!

41
"Katiwala ako't ang iyong kariktan,
kapilas ng langit anaki'y matibay;
tapat ang puso mo't di nagunamgunam
na ang paglililo'y nasa kagandahan.

42
"Hindi ko akalaing iyong sasayangin
maraming luha mong ginugol sa akin;
taguring madalas na ako ang giliw,
mukha ko ang lunas sa madlang hilahil.

43
"Di kung ako'y utusang manggubat
ng hari mong ama sa alinmang Ciudad,
kung ginagawa mo ang aking sagisag,
dalawa mong mata'y nanalong ng perlas?

44
"Ang aking plumahe kung itinatahi
ang parang korales na iyong daliri,
buntunghininga mo'y nakikiugali
sa kilos ng gintong ipinananahi.

45
"Makailan Laurang sa aki'y iabot,
basa pa ng luha bandang isusuot;
ibinibigay mo ay naghihimutok,
takot masugatan sa pakikihamok.

46
"Baluti't koleto'y di mo papayagang
madampi't malapat sa aking katawan,
kundi tingnan muna't baka may kalawang
ay nanganganib kang damit ko'y marumhan.

47
"Sinisiyasat mo ang tibay at kintab
na kung sayaran man ng taga'y dumulas;
at kung malayo mang iyong minamalas,
sa gitna ng hukbo'y makilala agad.

48
"Pahihiyasan mo ang aking turbante
ng perlas, topasyo't maningning na rubi;
bukod ang magalaw na batong d'yamante,
puno ng ngalan mong isang letrang L.

49
"Hanggang ako'y wala't nakikipaghamok,
nag-aapuhap ka ng pang-aliw-loob;
manalo man ako'y kung bagong nanasok,
nakikita mo na'y may dala pang takot.

50
"Buong panganib mo'y baka nagkasugat,
di maniniwala kung di masiyasat;
at kung magkagurlis nang munti sa balat,
hinuhugasan mo ng luhang nanatak.

51
"Kung ako'y mayroong kahapisang munti,
tatanungin mo na kung ano ang sanhi;
hanggang di malining ay idinarampi
sa mga mukha ko ang rubi mong labi.

52
"Hindi ka tutugot kung di matalastas,
kakapitan mo nang mabigyan ng lunas;
dadalhin sa hardi't doon ihahanap
ng ikaaaliw sa mga bulaklak.

53
"Iyong pipitasin ang lalong marikit,
dini sa liig ko'y kusang isasabit;
tuhog na bulaklak sadyang salit-salit,
pag-uupandin mong lumbay ko'y mapaknit.

54
"At kung ang hapis ko'y hindi masawata,
sa pilikmata mo'y dadaloy ang luha;
napasaan ngayon ang gayong aruga,
sa dala kong sakit ay di iapula?